Ρολόι του Ασπρόπυργου

Το ρολόι του Ασπροπύργου, σύμβολο και επίκεντρο της ζωής της πόλης για περισσότερες από οχτώ δεκαετίες. Η αγορά του μηχανισμού, για το Ρολόι της πόλης υλοποιήθηκε το 1929 (μεταξύ Μαρτίου & Μαΐου) από τον τότε Πρόεδρο της Κοινότητας Ασπροπύργου Σεραφείμ Ε. Καμπόλη (9/9/1928 – 1/9/1929).

Η ανέγερση του «περιπτέρου» στο οποίο τοποθετήθηκε, ανατέθηκε το Μάιο του 1929 στον μηχανικό εργολάβο τετάρτης τάξεως Μελέτιο Γκιόκα.

Η τοποθέτηση του Ρολογιού στο κτίσμα & η παραλαβή του έργου, πρέπει να ολοκληρώθηκε έως το φθινόπωρο του 1931, επί θητείας του Κοινοτάρχη Ιωάννη Φ. Λιάκου (1/9/1929- 28/5/1932) με συνολικό κόστος τις 331.101,55 δρχ.

Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές από τον εγκέλαδο το 1999, για κάποιο διάστημα παρέμεινε κλειστό, ανακατασκευάστηκε & εγκαινιάστηκε επί θητείας του Δημάρχου κ. Νικόλαου Μελετίου, το 2010.

Η όψη του ιστορικού κέντρου του Ασπροπύργου εναρμονίστηκε με το παλαιό ρολόι. Ο περιβάλλον χώρος αναπλάστηκε με την πλακόστρωση, τις πεζοδρομήσεις, την ασφαλτόστρωση της Λεωφόρου Δημοκρατίας και τον καλαίσθητο ηλεκτροφωτισμό στην ευρύτερη περιοχή.

Μετά από πολλές δεκαετίες, το ιστορικό κέντρο του Ασπροπύργου απέκτησε ελκυστική εικόνα και ταυτότητα, όπου ανταμώνει το χθες με το σήμερα και το αύριο του τόπου.

Την 9η Σεπτεμβρίου συνήλθε το Κ.Σ. μετά την υπ’ αριθ.19508 έγγραφη διαταγή του Νομάρχου περί εκλογής προέδρου κοινότητος της τελευταίας περιόδου. Διενεργήθη ψηφοφορία και έλαβε πέντε ψήφους ο Σεραφείμ Καμπόλης έναντι τεσσάρων του Γ.Κ. Βερούτη. Αντιπρόεδρος εξελέγη ο Παν. Ε. Τσίγκος. Το κυριότερον έργο κατά τη διάρκεια αυτής της προεδρίας ήταν το ωρολόϊ.

Τη 14η Οκτωβρίου 1928 ο Πρόεδρος έκανε στο Κ.Σ. την πάρα κάτω ενημέρωση. Η τράπεζα των Αθηνών με έγγραφο της 28ης Σεπτεμβρίου ειδοποιεί ότι βρίσκεται εκεί η υπ’ αριθ.242484 φορτωτική και αφορά σε πλάκες του κοινοτικού ωρολογίου και λοιπά μηχανήματα τα οποία «παρηγγέλθησαν με την εντολή της Κοινότητος παρά του μηχανικού Γεωργίου Κένιζ εις τον εν Αμβρούργω της Γερμανίας Οίκον ως δε μας εγνώρισεν δι’επιστολής ο μηχανικός Κένις Γεώργιος τά τε μηχανήματα και λοιπά έξοδα θα απαιτήσουν περί τας δέκα χιλιάδας (10.000)δρχ.».

Το Κ.Σ. χορήγησε πίστωση 10.000δρχ. επ’ ονόματι του προέδρου Σερ. Καμπόλη με απόδοση λογαρισμού. Από τα μέχρι το 1928 υπάρχοντα στοιχεία στα βιβλία των πρακτικών του Κ.Σ. για το ωρολόϊ προέκυψε γρίφος. Το 1923 ο Ευθύμιος Ευθυμίου ανάφερε ότι στα γραφεία της κοινότητας υπήρχε ωρολόϊ από διετίας δηλαδή από το 1921 γι’ αυτό και κάλεσε τον μηχανικό Ιωάννη Ιωαννίδη και έγιναν οι ενέργειες για τον χώρο που επρόκειτο να χτιστεί οίκημα για την τοποθέτησή του. Τον Οκτώβριο του 1927 ο Παν. Μουζάκας ζήτησε να εξετάσει ειδικός το ωρολόϊ που ήταν στο γραφείο της Κοινότητας σε κιβώτια αγορασμένο προ οκταετίας δηλαδή το 1919. Τα υπάρχοντα βιβλία Πρακτικών που αρχίζουν με τον Δημήτριο Ευθυμίου το 1921 δεν αναφέρουν πουθενά απόφαση για αγορά ωρολογίου. Το 1928 προέκυψε ωρολόϊ που δεν είχε εκτελωνιστεί και το είχε παραγγείλει ο Κένιζ με εντολή της Κοινότητας. Δηλαδή ένα ωρολόϊ στα γραφεία της Κοινότητας από το 1919 ή το 1921 και ένα ωρολόι στο τελωνείο που είχε πρόσφατα μεταφερθεί από το Αμβούργο είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Στα βιβλία των πρακτικών των Κ.Σ. δεν αναφέρεται ποια ήταν η τύχη του πρώτου ωρολογίου. Ούτε πότε και από ποιούς της Κοινότητας δόθηκε εντολή στον Γ. Κένιζ να παραγγείλει ωρολόι στη Γερμανία. Απίθανη φαίνεται η περίπτωση να δόθηκε η εντολή από τον Σεραφείμ Καμπόλη ενώ ήταν πρόεδρος, αφού είχαν παρέλθει μόνο 45 ημέρες από την ανάληψη της προεδρίας και δεν ήταν δυνατό να παραγγέλθηκε και να έφτασε μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα από τη Γερμανία στην Ελλάδα. Όταν γνωστοποίησε στο Κ.Σ. ο πρόεδρος το έγγραφο της Τραπέζης για το ωρολόϊ δεν διατυπώθηκε καμία απορία ή ερώτηση πώς είχε κινηθεί η διαδικασία για την απόκτηση του ωρολογίου. Ακόμα επικράτησε η φήμη και συνεχίστηκε μέχρι σήμερα ότι το ωρολόϊ ήταν δώρο των Αχέπανς. Αλλά πουθενά στα βιβλία των πρακτικών δεν αναφέρεται δωρεά των Αχέπανς ούτε ένα ευχαριστώ σε κάποιον τυχόν δωρητή ενώ ο Κένιζ τόνισε ότι η εντολή για την παραγγελία ήταν της Κοινότητας η οποία τελικά κατέβαλε και τη δαπάνη.

Πώς λοιπόν ξεκίνησε η εντολή προς τον Κένιζ παραμένει γεγονός αδιευκρίνιστο. Η συνέχεια ήταν η ακόλουθη. Την 23η Δεκεμβρίου 1928 απολύθηκε ο τεχνικός σύμβουλος για την παραλβή του ωρολογίου Ι. Π. Άννινος επειδή κωλυσιεργούσε. Ο σύμβουλος Γ. Κ. Βερούτης επιφορτίστηκε να ενεργήσει για την παραλαβή. Στη συνεδρίαση της 23ης Ιανουαρίου 1929 αποφασίστηκε η εκπόνηση σχεδίου για την τοποθέτηση του κοινοτικού ωρολογίου στον αρχιτέκτονα μηχανικό Βασίλειο Τσαγκρή. Την 3η Μαρτίου χορηγήθηκε πίστωση 8.000δρχ. για την αμοιβή του Τσαγκρή. Ο προϋπολογισμός για την κατασκευή του περιπτέρου και την τοποθέτηση του ωρολογίου ανήλθε στις 250.000δρχ. Τη 10η Μαρτίου το Κ.Σ. εξέφρασε την ευχή προς το Υπουργείο Συγκοινωνίας να επιτρέψει «την επί της εν λόγω πλατείας ανέγερσιν του περιπτέρου εφ ου θα στηριχθή και ο ωρολογιακός πύργος… συμφώνως το υποβαλλομένω αποσπάσματα του σχεδίου της κωμοπόλεως Ασπροπύργου». Τη 12″ Μαΐου έγινε η απόδοση του λογαριασμού των 10.000δρχ.

Αναλυτικά:
• Αξία ωρολογιού 7.617
• Εκτελωνισμός 1.028,20
• Φορτωτική 25
• Μεταφορά από Πειραιά 200
• Έξοδα του ενεργήσαντος κοινοτικού συμβούλου 800.
• Αμοιβή μηχανικού που επιθεώρησε τα μηχανήματα 329,80δρχ.
• Σύνολον 10.000δρχ. δηλαδή όλο το ληφθέν ποσόν.

Ρολόι: Σύμβολο του Ασπρόπυργου το κτίσμα του ρολογιού, που προκατασκευάστηκε την περίοδο 1928 – 1931 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γ. Τσιρογιάννη. Καταστράφηκε από τον εγκέλαδο και την φθορά του χρόνου και ανακατασκευάστηκε επί Δημαρχίας Νικολάου Μελετίου το 2009.